فرمود که : هر که محبوب است ، خوب است ، و لا ینعکس : لازم نیست که هر که خوب باشد محبوب باشد . خوبی جزء محبوبی است و محبوبی اصل است . چون محبوبی باشد ، البته خوبی باشد . جزء ، چیزی از کلش جدا نباشد و ملازم کل باشد .
در زمان مجنون خوبان بودند از لیلی خوبتر ! اما محبوب مجنون نبودند . مجنون را می گفتند که از لیلی خوبترانند !!!! بر تو بیاریم ؟!
او می گفت : آخر من لیلی را به صورت دوست نمی دارم ، و لیلی صورت نیست ! لیلی به دست من همچون جامی است . من از آن جام شراب می نوشم ، و شما را نظر بر قدح است ، از شراب آگاه نیستید !
اگر مرا قدح زرین بود مرصع به جوهر و در آن سرکه باشد یا غیر شراب چیزی دیگر باشد ، مرا آن به چه کار آید ؟!!! کدوی کهنه ی شکسته که در آن شراب باشد به نزد من به از آن قدح و صد چنان قدح !
این را عشقی و شوقی باید تا شراب را از قدح باز شناسد .
حضرت مولانا ( فیه ما فیه )
