عشق

ضمن کسب اجازه از دوست عزیز و بزرگوار

 « غزاله خانم »

برای استفاده از این شعر بسیار زیبا ،

و

تقدیم به دوست بزرگوار و فرهیخته ام 

« سوخته ی عزیز  » 

يک شبي مجنـــــون نمازش را شکست

                                     بي وضـو ، در کوچه ی ليـــلا نشست

عشق ، آن شب مست مستش کـرده بود

                                     فـــا رغ از ، جـــام الستش کـــرده بود

سجـــــده اي زد بــــــــر لب درگــاه او

                                     پُـــــــر ز ليـــــلا شد ، دل پـــــر آه او

گفت يا رب : از چه خوارم کرده اي ؟

                                     بـر صليب عشـــق ، دارم کــرده اي ؟

جـــــام ليـــــــلا را بـــه دستم داده اي !

                                    ونـدر ايــن بــــازي ، شکستم داده اي !

نشتـــرعشقش ، به جـــانم مي زنــــي !

                                    دردم از ليلاست !! آنـــــم مي زنــــي !

خسته ام زيـــن عشق ، دل خـــونم نکن

                                     من که مجنـــونم !!! تو مجنـــونم نکن

مـــــرد ايـــــن بازيچه ديگـــــــر نيستم

                                     ايــن تــو و ليلاي تو !!! ... من نيستم

گفت : اي ديـــــوانه ! ليـــــــــلايت منم

                                    در رگ پنهــــــــان و پيــــــــــدايت منم

سالها با جـــــــــور ليـــــــلا ســـاختي !

                                     من کنــــارت بـــــــودم و نشنـــاختي !

عشق ليــــــــــلا در دلت انــــــــــداختم

                                     صد قمــــــــارعشق ، يکجـــا بـــــاختم

کــــردمت آواره ی صحــــرا . . . نشد

                                     گفتـــم عــاقـــل مي شوي ! امــا نشد !

سوختم در حســـرت يک يـــــــــا ربت

                                    غيــــــر ليــــلا بـــر نيــــــامد از لبت !

روز و شب او را صدا کــــردي ، ولي

                                     ديـــــدم امشب بـــا مني ، گفتم :  بلي !

مطمئن بـــودم بـــه من ســـــر مي زني

                                    در حــــــريم خــــــانه ام ، در مي زني

حال ايــن ليـــلا که خوارت کـــرده بود

                                     دردعشقش بــي قـــــرارت کـــرده بود

مـــــرد راهش بـــاش ، تـــا شاهت کنم

                                    صد چــو ليـــلا ، کشته در راهت کنم !

                                                       مرتضي عبداللهي  

======================================

                 در دایــــره ی وجـــــود موجود علیست

                 اندر دو جهان مقصد و مقصود علیست

                 گـــــر خانه ی اعتقاد ویــــــــران نشدی

                 من فاش بگفتمی که معبـــــود علیست !

                                                 «  حضرت مولانا » 

میلاد مولود کعبه ، حضرت علی ( ع ) بر همه ی دوستداران آن

                            حضرت مبارک باد .

زبان چشم

ای کاش زبانِ

چشمانت

را نمی دانستم . . .

انسان

خواب دیدم  در خواب با خدا گفتگو میكنم

خدا گفت :  پس میخواهی با من گفتگو كنی ؟

گفتم :  اگر وقت داشته باشید .

خدا لبخند زد . . . .

-  وقت من ابدی است .

چه سوالاتی در ذهن داری كه می خواهی از من بپرسی ؟

-  چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می كند ؟

خدا پاسخ داد . . . . .

-  این كه آنها از بودن در دوران كودكی ملول می شوند .

عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران كودكی را می خورند .

این كه سلامت شان را صرف به دست آوردن پول می كنند .

و بعد پول شان را خرج حفظ سلامتی می كنند .

این كه با نگرانی نسبت به آینده زمان حال فراموش شان می شود .

آنچنان كه دیگر نه در آینده زندگی می كنند و نه در حال .

این كه چنان زندگی می كنند كه گویی هرگز نخواهند مرد .

و چنان می میرند كه گویی هرگز زنده نبوده اند .



خداوند دست های مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساكت ماندیم .

بعد پرسیدم . . . .

-  به عنوان خالق انسان ها ،  می خواهید آنها چه درس هایی از زندگی را یاد بگیرند؟

خدا با لبخند پاسخ داد :

- یاد بگیرند كه نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود كرد .

اما می توان محبوب شد .

یاد بگیرند كه خوب نیست خود را با دیگران مقایسه كنند .

یاد بگیرند كه ثروتمند كسی نیست كه دارایی بیشتری دارد، بلكه كسی است كه نیاز

كمتری دارد .

یاد بگیرند كه ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق در دل كسانی كه دوست شان

داریم ، ایجاد كنیم ؛

و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد .

با بخشیدن ، بخشش یاد بگیرند .

یاد بگیرند كسانی هستند كه آنها را عمیقا دوست دارند . اما بلد نیستند احساس شان را

ابراز كنند یا نشان دهند .

یاد بگیرند كه می شود دو نفر به یك موضوع واحد نگاه كنند و آن را متفاوت ببینند .

یاد بگیرند كه همیشه كافی نیست دیگران آنها را ببخشند ، بلكه خودشان هم باید خود را

ببخشند .

و یاد بگیرند که من اینجا هستم

همیشه !

                                                                     سید مهدی شجاعی

شب

". . . .  شب دراز است از بهر راز گفتن و حاجات خواستن ، بی تشویش خلق و بی زحمت دوستان و دشمنان . خلوتی و سلوتی حاصل شده و حق تعالی پرده فرو کشیده ، تا عملها از ریا مصون و محروس باشد و خالص باشد لله تعالی . و در شب تیره ( سختیها ) ، مرد ریایی از مخلص پیدا شود ؛ ریایی رسوا شود ! در شب همه ی چیزها به شب مستور شوند و به روز رسوا شوند ؛ مرد ریایی به شب رسوا شود !!!! . . . . . . "

                                                                   حضرت مولانا ( فیه ما فیه ) 

           ===================================

گرامی ام  ، سوته دل عزیز

 

همانگونه که اشاره فرمودید . . . حکایت شب و روز ، حکایت درون و برون انسان است . حکایت نیتهای باطنی و اعمال ظاهری ، حکایت صدق و ریا !!! و در این گفتار ، حضرت مولانا ، تضاد را با چه ملاحت و زیبایی به استعاره بیان فرموده اند !!! اعمال ظاهری و ریایی انسان را به شب تشبیه کرده اند و آشکار شدن نیات واقعی و سرافکندگی فاعل در نزد دیگران را به روز !!!!! در عین حال ، روز را به واسطه ی مشغولیت روزمره و عدم حساب کشی فرد از نفس خویش ، پوشاننده ی نیات واقعی نزد خود انسان دانسته ؛ و شب را باعث برملا شدن نیت و باطن در نزد صاحب عمل !!!!

شاید ما اعمالی انجام دهیم که باعث فریفتن خلقی شویم ؛ اما با قاضی درونی خود چه می کنیم ؟!!!! پس همانگونه که فرمودید : در شب، راز و نیاز همراه محکمه ایست که خودی، خود را به محکمه میبرد. در پیشگاه حضرتش تنها هستی و خود بهتر میدانی ...